Terug

table blog
Wie of wat zijn
The Sounding Burrows?


Contact


dogs 5%
Steun The Sounding Burrows
en doe je aankopen bij Zooplus
via bovenstaande button!

Meer info




Als je graag iets voor me mee wilt nemen: hoeft niet, maar wil je het echt, dan is dat natuurlijk heel leuk!
Alleen ...
Ik houd niet van chocola, ik drink geen wijn of andere alcoholische dranken en ik ben allergisch voor bloemen (ik heb niet eens een vaas in huis!).
Waar je me wel erg blij mee maakt, is onderstaande.
Alvast bedankt!


10-03-2017

Lees dit alstublieft

Als je aan een pup begint zijn er een aantal dingen, die je je moet realiseren, vóórdat je eraan begint.
Sommige dingen zullen aanvoelen als een open deur, maar ik wil ze bij deze toch even gemeld hebben, zeker voor de mensen die nog niet eerder een hond hebben gehad.


Je begint aan een pup, maar je neemt een hond.

Wanneer je een pup neemt, is het verstandig te kijken naar de volwassen honden.
Die kun je zien op clubdagen van de NLTC of bij mij thuis en op talloze foto's (inclusief verhalen) op facebook in allerlei groepen, zoals hier en hier en hier

Dat kleine wollige pupje, ja daar vallen we allemaal wel voor!
Maar de fase dat de hond jong is, is maar heel kort. Dus de vraag is val je voor de volwassen hond?
En val je daarvoor als hij mooi getrimd is,of vind je hem ook leuk als hij vol in de vacht zit?
Heb je de tijd, geld en middelen om goed voor de (volwassen) hond te zorgen?


Anti-allergische honden bestaan niet.

Tegenwoordig spreekt men vaak over anti-allergische honden.
De Lakeland terriër wordt ook wel anti-allergisch genoemd en ik ben zelf uitermate allergisch, maar met Lakelandjes kan ik prima samenleven in tegenstelling tot vele andere rassen.
Dat wil niet zeggen dat de Lakeland terriër 'zomaar' anti-allergisch ís.

Een Lakeland terrier verhaart niet, MITS hij goede vachtverzorging krijgt.
Het is het feit dat haren niet los rondvliegen wat meestal maakt dat mensen er beter tegen kunnen.
De Lakeland heeft ook vrij stug, maar niet zo heel erg vettig haar, wat mensen met allergiën ook vaak prettig vinden.
Echter het puphaar is heel anders van structuur en kan dus (meestal tijdelijk) een reactie opwekken.
Puppyhaar is namelijk fluffig en dun, breekt makkelijk af en blijft dan aan je neus en vingers hangen.
Een goed onderhouden Lakeland terriër heeft weinig last van huidschiffels, wat voor mensen die allergisch zijn voor huismijt een groot verschil maakt.
Het is echter niet eerlijk voor de hond om als je allergisch bent willens en wetens aan de hond te beginnen, tenzij je bereid bent medicijnen te nemen om de symptomen te onderdrukken.
De Lakeland terriër wekt bij de meeste allergiepatienten minder symptomen op dan een hond met een andere vacht.
Het is en blijft echter nog altijd een dier met dus alle allergenen die daarmee samenhangen.
Je kunt niet aan een hond beginnen 'op proef' en deze dan naar een paar maanden weg doen, omdat het toch tegenvalt.
Daar doe je het dier groot onrecht mee!
Je zou bijvoorbeeld om na te gaan of het iets voor je is, je bij de NLTC kunnen aanbieden als tijdelijke opvang voor een Lakelandje wanneer mensen op vakantie gaan o.i.d.
Zo kun je testen hoe je lichaam reageert zonder grote consequenties.


Wat is dan een goede vachtverzorging?

De Lakeland terriër hoort getrimd te worden, dat wil zeggen dat de haren met de hand (eventueel met behulp van een zgn. trimmes uitgetrokken dienen te worden. Dit is een werkje wat goed zelf te leren valt, maar wel tijdrovend is.
Als je wilt leer ik je de basis en de NLTC biedt trimdagen aan (bij voldoende aanmeldingen - laat dus weten dat je interesse hebt!).
Bovendien heb je er naast een goede kam en (slicker)borstel ook specifiek materiaal voor nodig. Het zogenaamde trimmes.
Een trimmes snijdt niet (ondanks de naam), maar helpt de haren te pakken om ze op de juiste wijze uit te trekken.
De NLTC biedt trimmessen aan op clubdagen en ik kan er op aanvraag eventueel ook voor zorgen.



Een andere mogelijkheid is de vachtverzorging over te laten aan de trimsalon, maar je zult ook zelf aan de slag moeten.
Pups dienen om de dag goed uitgekamd te worden om klitten te voorkomen. Ik heb daar instructies over geschreven. Die vind je hier.

Ook als de hond volwassen is dient hij minstens twee keer per week uitgebreid gekamd te worden en oren en ogen dienen dagelijks gecheckt te worden en eventueel schoongemaakt. Dat kan met een zachte tissue en gekookt en afgekoeld schoon water.
Mocht de hond last hebben van vieze oren dan kun je die ook schoonmaken met een watje met sterilon (niet te diep in de gehoorgang!), maar ga bij twijfel altijd naar de dierenarts.
's Morgens hebben veel honden vaak een beetje 'soep' in de ooghoeken. Dat kun je dus ook met een tissue of watje met gekookt en afgekoeld schoon water schoonmaken. Als de afscheiding geel of groenig is en aanhoudend, ga dan naar de dierenarts.

Honden die geen, te weinig of onjuiste vachtverzorging krijgen, kunnen last krijgen van allerlei kwalen, zoals jeuk, hotspots, een kwalijke geur, ingegroeide nagels (knip ze geregeld aub!), een foute stand van de voeten door te lang gegroeide nagels enz.

Houd er ook rekening mee dat er kwalitatief heel erg veel verschil is tussen trimsalons.
Lang niet iedere trimsalon is bekend met de Lakeland terriër en vaak komt je hondje dus thuis in het model van een foxterriër of soms zelfs als een poedel!
Ook trimmen ze de hond lang niet altijd in de trimsalon maar knippen of scheren (delen van) de hond.
Een geknipte of geschoren vacht kan op zich geen kwaad voor de hond, maar het is wel minder mooi.
De vacht wordt zachter (soms vinden mensen dat juist een pré) en gaat meer krullen.
Hij neemt meer vuil op, dus je zult de hond van tijd tot tijd moeten wassen . Iets wat bij een goed getrimde vacht nauwelijks nodig is.
Voor mensen met allergiën zou het niet veel verschil moeten maken als de hond maar vaak genoeg gekamd wordt.
Wel is het oneerlijk als de trimsalon de prijs rekent van trimmen als de hond (deels) geschoren of geknipt wordt, want dat laatste vraagt veel minder inspanning.


Een hond is veel werk (ongeacht welk ras je kiest).

Een vrouw met een Lakelandje van net een jaar oud meldde mij ooit eens, toen ik haar tips gaf omtrent de opvoeding, als ik dat had geweten was ik nooit aan een Lakeland begonnen.
Ik dacht bij mezelf als ik dit had geweten had ik je aangeraden niet aan een pup te beginnen.!

Een goed opgevoede Lakeland is een zalig makkertje wat overal mee naar toe kan, gezellig knuffelig is, maar ook rustig op zijn plaats kan liggen als je dat van hem verlangt, die andere honden op straat negeert, rustig aan de lijn loopt, heerlijk kan genieten van een boswandeling (ook los van de lijn, graag met je gaat sporten, bij je op de bank komt liggen om je te troosten als je ziek bent enz.
Het zal echter nooit een hond zijn om los te laten lopen in de drukke binnenstad (of überhaupt waar verkeer rijdt), want het is en blijft een jachthond die zelfstandig moet kunnen jagen, dus als hij wordt afgeleid, gaat hij makkelijk de fout in. Een kat aan de overkant van de straat, een keffend hondje bij de slager verderop en noem zo maar op.
En een moment van onoplettendheid kan in het huidige drukke verkeer al gauw tot een ongeluk leiden.
Als je een extreem gehoorzame hond wilt die exact doet wat je zegt en die zelf 'snapt' hoe verkeer werkt, begin dan niet aan een Lakeland terriër.
Overigens zijn er maar weinig honden die dat kunnen.
Ik heb vroeger een Dobermann gehad en die snapte het! Dat neemt niet weg dat een andere Dobermann die ik vaak tegenkwam op de wandeling na een paar jaar opeens verdwenen was. Ze was aangereden door een auto en overleden.

Enfin, je neemt dus een Lakeland terrier omdat je houdt van een gezellige, wat ondeugende makker, die graag deel is van je leven en zich overal mee wil bemoeien.
Vóórdat hij echter dat ideale makkertje is zit echter de opvoedingsfase.

Deze duurt zo'n anderhalf jaar ... als je het goed doet ;)
In die tijd zal de pup spullen slopen, in huis plassen en poepen tot je groen ziet, ogenschijnlijk héél goed luisteren om twee dagen later alles vergeten te lijken zijn wat je hem had geleerd, blaffen tot je twijfelt of je nog wel geestesgezond bent, midden in de nacht een speelbui krijgen en niet willen gaan slapen enz. enz.
Het is net als wanneer je een baby hebt. Je wordt er stapelgek op én stapelgek van.

Wat is de juiste (moderne) manier van opvoeden (voor en na 12 weken)

Dit onderwerp is ontzettend breed en genoeg om een boek mee te vullen.
Maar hier zijn de hoofdlijnen.
Overigens heb ik elders op mijn site nog een uitgebreidere uitleg staan die ik al zo'n vijftien jaar geleden geschreven heb.
Ik kan hem zeer aanbevelen. De links ernaar staan hier.

In die eerste anderhalf jaar zul je de pup moeten leren wat mag, wat moet en wat juist niet mag.
Er zijn talloze boeken geschreven over hondentraining en hoe je de hond wat ik noem kunstjes moet leren.
Want zit, af, plaats en dergelijke zijn eigenlijk kunstjes.
Je geeft een commando en de hond voert het uit.
Kunstjes zijn heel handig en kunnen levensreddend zijn. Zo is het geweldig als de hond op bevel accuut gaat zitten, wanneer hij bijvoorbeeld aan de verkeerde kant van de straat terecht is gekomen en je niet wilt dat hij onder een auto loopt.
Het is dus zeer aan te bevelen een cursus te gaan volgen en de hond commando's te leren.

MAAR ...
kunstjes helpen je niet bij gedrag wat ontstaat door de genetische code.
Anders gezegd: gedrag waar de hond op gefokt is krijg je niet weg met training, met het aanleren van kunstjes.

Training, het aanleren van kunstjes, is gebaseerd op beloning geven voor gewenst gedrag.
Tenminste dat is de moderne visie en zeker mijn visie.
Als je een cursus gaat volgen met je pup doe dat dan altijd bij een hondentraining die gebaseerd is op een positieve aanpak. Luisteren is leuk!

Maar bij veel hondentrainingen werkt men (veel) met voedselbeloningen. Dat lijkt heel positief, maar een terrier is een zelfstandige hond. Dat wil zeggen dat je moet werken aan een persoonlijke band met je hondje en dát moet de reden zijn dat hij dingen voor je wil doen - omdat hij van je houdt.
Als je veel met voedsel werkt, verliest hij het respect voor de baas en word je eigenlijk niet anders dan een wandelende voerbak.
Terriers kunnen ongelooflijk goed manipuleren en ze hebben zó door dat als ze ongewenst gedrag vertonen, jij als baas iets zegt, hun gedrag verandert en dan volgt een beloning.
De mééste honden denken dan o ik moet dát en dát gedrag vertonen, dan krijg ik wat lekkers.
Een terrier gaat een stapje verder: die vertoont éérst het ongewenste gedrag want dán reageer jij als baas en dan volgt het snoepje.
Zo 'train' je de hond om precies het foute gedrag veel en veel erger te gaan doen.
Let daar dus op en laat je niet door de hondenschool dwingen om alles met voer te doen.
Een hond is in staat tot een veel persoonlijke relatie dan dat. Geef hem die kans die band te ontwikkelen!

Nu terug naar de genetische code.
De genetische code van de Lakeland terriër is dat hij een jachthond is die gefokt is om ZELFSTANDIG op de vos te jagen tussen de rotsen en deze te DODEN. De vos in het Lake district is het grootste type vos in Groot Brittanië omdat hij in het Lake district niet in de grond kan graven door de rotsachtige ondergrond. Een vos is echter anders gebouwd dan een hond - hij heeft o.a. andere schouderbladen en hoe deze vastzitten, waardoor een vos door hele smalle gaten en spleten kan komen, waar een hond van zijn formaat níet kan komen. De Lakeland terriër is dus KLEINER dan de prooi waar hij op jaagt.
Een in het wild levend roofdier gaat geen gevecht aan met een prooi die voor hem geen waarde heeft (hij moet b.v. de prooi kunnen eten) en zeker niet met een prooi die sterker en gevaarlijker is dan hijzelf.
Maar honden hebben die remmingen niet, omdat ze door de mens gefokt zijn en er door de mens bepaald werd waar ze op moesten jagen. Waarde van de prooi wordt bepaald door de mens en als de hond zijn werk doet krijgt hij eten.
Dus zijn terriers dappere honden geworden die prooien aandurven die boven hun macht liggen.

De Lakeland terriër vocht dus tegen een prooi die groter is dan hijzelf, die op zijn eigen terrein vecht én die ook nog eens voor zijn leven vecht (terwijl de terrier zelf het alleen maar voor de lol doet, want dat is wat de mens er in gefokt heeft - het plezier in het vechten).

Dat wil dus zeggen dat de moderne Lakeland nog altijd een hele grote jachtdrift heeft.
Deze uit zich niet altijd in het narennen van dingen, maar vooral in het vernielen van dingen (het doden van de prooi).

Naast deze geweldige jachtdrift moest de Lakeland terriër op het erf van de boer echter ook om kunnen gaan met alle erfdieren.

Dat wil zeggen dat een Lakeland best wel kan leren om met andere dieren om te gaan (vooral als dit vroeg genoeg gedaan wordt), en zelfs met typische prooidieren om kan gaan. Ik hield vroeger naast de Lakelandjes ook ratten en gerbils en een fret en zelfs verschillende reptielen. Geen enkel probleem.
Ook katten lukt vaak best.
Toegegeven er zijn ook mensen die hiermee op problemen stuiten, maar dat kan bij ieder ras.
Het valt op te lossen door een goede socialisatie.

Maar waar ik keer op keer mensen tegenaan zie lopen met de Lakeland is hun jachtdrift (ik zou eigenlijk willen zeggen verveling!)op huishoudelijke items.
Alles wat beweegt, zeker als de baas het beweegt, is enorm interessant.
Het doekje waarmee de tafel wordt afgedaan, de mop, de dweil, de hark, de tuinslang, de stofzuiger enz.
Ik heb er al eerder eens een artikel over geschreven hoe men hiermee moet omgaan, dat staat hier.


Hoe moet je omgaan met de genetische code?

De genetische code pak je niet aan door middel van beloning, simpelweg omdat geen enkele beloning leuker is dan het gedrag waar de hond voor gefokt is. Dat is voor hem beloning op zich.

De beste manier om het aan te pakken is door drie dingen.

a) Mild stress exposure, ook wel superpuptraining genoemd.
Dat wil zeggen dat je de (zeer jonge) pup blootstelt aan een klein beetje stress om hem vervolgens te belonen met wat leuks. Bijvoorbeeld de pup ondersteboven houden of op een koud washandje zetten en daarna de lekkerste tepel van de moeder aanbieden.
Ik heb mijn 'topterriertraining' inmiddels geperfectioneerd voor terriers en ben erg tevreden over de resultaten.
Dit onderdeel is dus de taak van de fokker.

b) Impulse control.
Naast het vervolg van de socialisatie vanaf acht weken (daar begin ik al mee als fokker vanaf ca 5 weken) is het de taak van de nieuwbakken eigenaar om de pup zelfbeheersing te leren.
Pups willen vanalles en ze willen het NU!
Aan jou de taak om rust in te bouwen. Een voorbeeldje: je hebt de pup op schoot en wilt hem neerzetten. Zodra je de beweging maakt om op te staan en de pup in de lucht tilt begint deze opeens wild te spartelen.
Wat veel mensen dan doen is de pup heel erg snel neerzetten. Ze zijn bang dat hij valt of zeggen letterlijk 'o hij wil dat niet'.
Zijn wil heeft er niets mee te maken, jouwwil is wet!
Dus als hij wild gaat spartelen, stop je je beweging. Dat wil zeggen dat je de pup bijvoorbeeld halverwege in de lucht op je hand hebt hangen. Je wacht net zo lang tot hij tot rust komt (de eerste paar keer kan dat lang duren!) en dan gaat de beweging naar beneden verder. Wordt hij weer wild? Dan stop je.
Mocht het op een punt zijn waarvan je bang bent dat de pup valt, neem hem dan terug naar je lichaam - geef hem in ieder geval niet zijn zin door hem snel neer te zetten.

Een ander voorbeeld: de pup zit in de bench en je gaat hem bevrijden.
Zodra je in de buurt van de bench komt, wordt de pup al enthousiast.
Op dat moment stop je. Je gaat pas verder in je beweging als de pup rustig is.
Belangrijk daarbij is dat je géén bevel geeft!!!
Als je een bevel geeft, bijvoorbeeld zit of rustig, dan stop je het denken van de hond.
Zijn brein gaat dan over op geconditioneerd gedrag.
Hij denkt niet na over waarom hij iets doet, hij doet iets wat hij geleerd heeft en waarvan hij eigenlijk niet meer weet waarom hij dat doet. Het is voordien geconditioneerd, anders gezegd, vast aangeleerd, met een beloning, dus hij 'kan' niet anders dan die reactie vertonen als hij dat woord hoort. Als hij het niet doet, als hij niet luistert, is dat puur omdat hij nog niet genoeg geconditioneerd is.

Maar conditionering kan niet op tegen de genetische code.
Dus wil je dat de hond zelf denkt!
Als je niet aangeeft wat je van de hond verlangt, alleen maar dat je het gedrag wat hij wel vertoont niet verlangt (anders gezegd je geeft aan dat je niet wilt dat hij wild wordt in zijn bench want je stopt met belonen - namelijk het doen wat de pup wil en dat is het deurtje open doen), dan gaat hij nadenken over welk gedrag wel 'werkt'.
En daarbij moet jouw enige criterium zijn dat de hond rustig is.
De hond mag dus zelf kiezen of hij rustig zit of ligt of staat.
Want wat je van hem vraagt is gedrag, het rustig zijn; je vraagt niet om een bepaalde actie, het gaan zitten of liggen.
Zo leert de hond zijn GEDRAG te beheersen.
En dat is essentieel in het afleren van het jagen op ongewenste dingen.

c) Veel beweging.
De Lakeland is een gezonde hond en een actieve hond. Dat wil zeggen dat zeker en jonge opgroeiende hond veel er op uit moet. lekker veel samen wandelen. Dat is goed voor de socialisatie en dat is goed om hem tevreden te houden, waardoor 'nee' veel beter overkomt.
Maar hierbij moet je het volgende in de gaten houden.
Pups zijn heel kwetsbaar, zeker als ze pas 8 weekjes oud zijn. Hun botten zijn nog niet volgroeid en ze bestaan nog voor een groot deel uit kraakbeen. Voorzichtigheid is dus geboden.
Sommige hondentrainingen zeggen daarom dat de pup 5 minuten per dag mag lopen voor iedere maand dat hij oud is.
Dat wil zeggen dat je met een Lakeland van 5 maanden 25 minuten per dag erop uit mag!
Dat is VEEL TE WEINIG!!!
Maak daar maar eerder van 2 of 3 keer per dag 25 minuten. En tegen de tijd dat de pup 8 maanden is wandel je rustig anderhalf tot twee uur per keer.
Maar wat moet je dan niet doen?
- Laat de pup het eerste jaar niet rennen in mul zand.
- Laat de pup zich niet zo erg vervelen dat hij zichzelf maar gaat vermaken in huis door meubilair op en af te rennen en de trap op en af te rennen. De kans dat hij daarbij iets breekt of schade oploopt door de snelle scherpe bochten te maken is vele malen groter dan door een lange wandeling.
- Dwing de pup op de wandeling niet steeds door te lopen in hetzelfde tempo en strak aan de voet. Laat hem lekker snuffelen en ronddarren, af en toe een sprintje trekken op een mooi grasveldje is ook echt niet erg.
- Gooi bij balspelletjes de bal in een rechte lijn en laat hem niet hard stuiteren. Zo voorkom je dat de pup gekke bochten maakt en zich te erg inspant. Vergeet niet dat terrierpups zelf geen idee van gevaar hebben en makkelijk dingen doen die ze niet aankunnen!
- Laat hem wél spelen met andere honden als hij dat leuk vindt, maar niet met honden die te wild met hem omgaan of waar hij zelf heel erg wild enthousiast van wordt. Zoals gezegd, een terrier kent zijn eigen grenzen niet. Dus stel die als baas. Vind je het genoeg of zie je dat je pup manisch wordt, lijn hem dan aan en loop verder. Ook is het absoluut geen schande om een ommetje te maken als je een hond aan ziet komen waarvan je vermoedt dat het problematisch wordt. Vermijd niet iedere hond die je ziet, maar je kunt gerust de honden vermijden waar je je niet prettig bij voelt.

Wat betreft het corrigeren van ongewenst gedrag:
Mijn advies is alles waarvan je niet wilt dat de volwassen hond het doet, dat moet je ook niet toestaan van de pup!
Als de pup iets doet wat je niet wilt hebben, let dan op je lichaamshouding.
Honden zijn meesters in het 'lezen' van de emoties van de mens. Dat is wat hun zo uniek maakt en zo'n geweldig maatje voor de mens. Maar dat wil ook zeggen dat als je 'nee' zegt voor ongewenst gedrag, maar eigenlijk moet je lachen, je lichaamshouding een sterkere impuls is voor de hond dan het gesproken woord!

Kort gezegd: als je nee zegt, meen het dan ook!


Het onderscheid in het opvoeden tussen vóór en na 12 weken.

Pups onder de twaalf weken zijn nog bezig begrip te krijgen van de wereld om hun heen en om een band om te bouwen met de mens.
De moederhond corrigeert pups al vanaf een week of 6, maar wij als mens spreken een andere taal.
Die moet de pup eerst leren.
Vandaar dat het cruciaal is de pup onder de twaalf weken niet fysiek te corrigeren.
Je kunt wel al nee zeggen bij ongewenst gedrag, maar direct daarna bied je de pup afleiding aan.
Een voorbeeldje: de pup bijt in je schoenveters (iets wat ze allemaal geweldig vinden!), je zegt nee en biedt gelijk een leuk speeltje aan en zegt 'pak dit maar', terwijl je het lekker voor zijn neus heen en weer beweegt.
Interesse belonen door het weg te gooien (niet zo heel ver, dit is nog een jonge pup) en even met hem te spelen.

Rond de leeftijd van twaalf weken treedt er een verandering op in het brein van de pup.
Ze krijgen een bepaald respect. Vóór de twaalf weken lopen ze zo tussen je benen door en over andere honden heen enz. zonder respect voor je persoonlijke ruimte of die van andere honden.
Tussen twaalf en veertien weken verandert dat.
Je kunt het het duidelijkste zien door het begrip 'blokkeren'.
Als ik door een deur wil gaan en ik wil niet dat mijn honden meelopen, dan zet ik mijn voeten breder uit elkaar en één voet, die aan de kant waar de deur opengaat, dwars neer met de opmerking 'nee, blijf maar daar'.
Pups onder de twaalf weken lopen dan langs mijn voeten of tussen mijn benen door, maar ná twaalf weken snappen ze opeens dat mijn lichaam een soort van barrière vormt. Oftewel dat ik de uitgang 'blokkeer'.
Op het moment dat de pup dát snapt en dat gevoel voor persoonlijke ruimte heeft, dat is het moment dat je dingen ook iets steviger aan kunt pakken.
Dat je nee wat fermer mag worden als de pup gedrag vertoont waarvan hij al geleerd heeft dat het ongewenst is en dat je het eventueel kunt ondersteunen door zijn nek in je handen te nemen en hem tegen te houden en hem dan streng toe te spreken. Niet knijpen!!!
Bij terriers kun je ook goed de baard pakken en de pup dwingen je aan te kijken, terwijl je hem rustig en zelfzeker vertelt dat je bepaald gedrag niet wilt.
Vergeet niet om onmiddellijk te belonen als de hond stopt met het ongewenste gedrag - ook al is dat omdat jij (fysiek) zorgt dat het dat gedrag niet kan vertonen!
De eerder geleerde rust is hierbij van belang. Als de pup met gespannen spieren hard in je hand hangt omdat hij alsnog je schoen, de dweil, de stofzuiger of wat dan ook wil pakken, dan kun je nog niet belonen. Op het moment dat hij ontspant, dan onmiddellijk belonen!
En belonen doe je met je stem. Jij bent het belangrijkste in het leven van je hond. Jouw waardering is enorm belangrijk voor hem. Dus maak daar gebruik van - jouw stem, jouw waarderende klank, dát is alles voor de hond.
Het duurt even voor het muntje valt, maar na een aantal keren zul je zien dat het werkt.
En dan heb je iets bereikt om trots op te zijn.

Overigens tot de leeftijd van ca 6 maanden (tot de hond compleet gewisseld is van gebit) is het knagen en kauwen op dingen volkomen normaal.
Het kán zeer ongewenst zijn (als hij je tafelpoot, luxe bank, mobieltje of iets anders te pakken heeft), maar dient nooit hard afgestraft te worden op deze leeftijd. Je biedt iets anders aan waar hij wel op mag knagen (graag veel variatie in kauwstaven e.d. aanbieden. De dierenzaak heeft meer dan genoeg opties.) en beloont hem als hij daar aandacht voor heeft. Dan komt het knagen erop vanzelf.
Na het wisselen mag je net als hierboven beschreven wat fermer optreden.
Dus fysiek tegenhouden en baard pakken en streng toespreken.
Sla de hond nooit, knijp hem niet en word niet boos op hem!
Als hij begrijpt wat je wilt en wat je bedoelt, zal hij met je meewerken. Dat is zijn aard, zo is hij geboren. Dat is het unieke aan de hond en zeker de terrier heeft deze wil om een band te hebben met 'zijn' mens enorm.
Maar we spreken een andere taal - dus leer hem die taal!










Wil je The Sounding Burrows steunen of heb je baat bij wat ik schrijf? Een donatie wordt altijd erg op prijs gesteld!














TSB Flirck photostream
TSB Youtube Channel
Nederlands Lakeland Terrier Forum
Sounding Burrows Facebook Page







Wil je The Sounding Burrows toevoegen aan je favorieten?
Klik dan hier.


Deze site is handgeschreven m.b.v. notepad en Coffeecup Free HTML Editor.


Wettelijke opmerkingen: deze website en zijn inhoud vallen onder het auteursrecht van © The Sounding Burrows.
Als je iets van de inhoud wilt gebruiken, mag je dat doen mits je erbij vermeldt dat de info of plaatjes van The Sounding Burrows komen,
je de inhoud niet verandert en mij een stuurt om me ervan op de hoogte te stellen.
Oftewel, gewoon je gezond verstand gebruiken en beleefd blijven.
Aan de inhoud van deze site kunnen geen rechten ontleend worden.
Mocht ik iets hebben staan waarvan je de juistheid betwijfelt, of als ik iets heb overgenomen wat van jou is,
stuur me ook dan even een zodat ik de inhoud kan wijzigen,
en eventueel een verwijzing kan toevoegen of anders de betreffende inhoud verwijderen.



divider